|
كوير بودوخدابودوماه مي تابيد خلوص بودوصفابودوماه مي تابيد
دعا زدامن قران به آسمان مرفت سپاه بين حضورفرشته ها آن شب چقدر فاصله كم بودتاخداآن شب به جز وضوع خدادرتني نمي شديافت به غيرروح خدادرتني نمي شد يافت وجوددست خداروي شبانه حس مي شد حضورشخص خدادركرانه حس مي شد زبانه هاي عطش بودوحل شدن درعشق طبق طبق دل خون بودواخگراخگرعشق نمازشاهدخالصترين نيايش بود حماسه خيزترين شعردرسرايش بود 
امشب عجب خوش دلم از بوي كربلا
داردحسين مي ورزدازسوي كربلا
بانگ علي دوباره مرا زنده مي كند
انگار زينب است سخنگوي كربلا
زيباست كربلا همه در چشم كاروان
خون مي چكداگرچه زگيسوي كربلا
تاحشوازتغافل مادل شكسته است شرمندهايم تا ابدازروي كربلا
غسلي بزن در اشك بيا جاي صبر نيست
جاري است بر غبار زمين جوي كربلا
بيهوده برمزارزمان هاي وهومكن
جز او پشت هياهيوي كربلا
|
سلامی دوباره به دوستان عزیزم به خاطر غیبت طولانی مدتم معذرت می خوام امیدوارم به توانم بهترین مطالب در اختیارتون قرار بدم. 
خواهرم مکن این کار را 
عشق 
شکست تنها یک چیز را ثابت می کند: اینکه اراده و قصدمان برای پیروزی کافی نبوده است.
وقتي به دنيا ميايي در گوشت اذان ميخوانند"وقتي ميميري بر بدنت نماز ميخوانند"" چه کوتاست عمر به فاصله اذان تا نماز.
روزي مردي عقربي را ديد که درون آب دست و پا مي زند، تصميم گرفت عقرب را نجات دهد اما عقرب انگشت او را نيش زد. مرد باز هم سعي کرد عقرب را از آب بيرون بياورد اما عقرب بار ديگر او را نيش زد. رهگذري او را ديد و پرسيد : چرا عقربي را که نيش مي زند نجات ميدهي؟ مرد پاسخ داد: اين طبيعت عقرب است که نيش بزند ولي طبيعت من اينست که عشق بورزم. چرا بايد مانع عشق ورزيدن شوم فقط به اين دليل که عقرب طبيعتاً نيش ميزند؟
